De wedstrijd werd georganiseerd volgens het inmiddels bekende backyard-principe. Daarbij starten de deelnemers elk uur opnieuw voor een ronde van 6,7 kilometer. Wie niet op tijd finisht of niet meer aan de start verschijnt van de volgende ronde, valt af. Uiteindelijk blijft er slechts één loper over: de ‘Last Man Standing’.
Beklijvend duel
De strijd om de overwinning mondde uit in een fascinerend duel tussen Bracke en de Nederlander Niels Duteweert. Uur na uur bleven beide ultralopers rondjes afwerken, terwijl het deelnemersveld steeds verder uitdunde.
Pas na zestig rondjes kwam er een beslissing. Duteweert legde in totaal 402 kilometer af, maar verscheen niet meer aan de start van ronde 61. Daarmee verzekerde Bracke zich van de overwinning, als hij nog één extra ronde afwerkte. En zo geschiedde.
Voor Duteweert was er ondanks de tweede plaats ook reden tot vieren. Met zijn zestig rondjes verbeterde hij het Nederlands record backyard ultra, dat voordien op 55 rondjes stond.
Lees ook: De Spartathlon door de ogen van redacteur Sam
Persoonlijke uitnodiging
Bracke trok met gemengde gevoelens naar Terschelling. Zijn hoofddoel van het seizoen, het Belgisch kampioenschap 24 uur lopen, had nog maar drie weken eerder plaatsgevonden. “Ik had een persoonlijke uitnodiging gekregen van Upfront en was vooral heel benieuwd naar hoe een commerciële organisatie en merk dit soort event zou neerzetten”, vertelt Bracke.
“Bovendien vond ik het best bizar dat er 5.000 euro aan prijzengeld voor de winnaar werd beloofd. Geld is nooit mijn motivatie om te sporten, want ik doe het uit pure passie voor het lopen zelf, maar ik vond het natuurlijk ook wel interessant.”
“Het BK 24 uur heeft altijd prioriteit gehad boven dit event, want een Belgische titel blijft nóg meer bijzonder. Met drie weken tijd tussen beide wedstrijden leek het me ook niet onmogelijk om op beide evenementen goed te presteren.”
Intrinsieke motivatie
Dat Bracke uiteindelijk won, beschouwt hij ook als een overwinning van een bepaalde visie op sport. “Ik startte met de ambitie om te tonen dat intrinsieke motivatie en pure passie voor wat je doet, je altijd het verst brengen. Ik was blij de laatste pakweg twintig uur te kunnen delen met andere ultralopers die het niet doen voor de fame, maar puur voor zichzelf en de liefde voor de sport.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Twijfels in de beginfase
Opvallend genoeg beleefde Bracke zijn moeilijkste momenten niet tijdens de tweede nacht of in de eindfase, maar al tijdens de eerste uren van de wedstrijd. “De eerste uren vond ik het zwaarst, omdat ik me inhield om energie te sparen voor later. Door me in te houden, is ook mijn looptechniek net wat anders, wat voor twijfels zorgde. Ben ik wel voldoende hersteld van de 24 uur? Is dit wel verstandig? Voel ik daar een pijntje?”
Die twijfels verdwenen zodra hij zichzelf toestond iets natuurlijker te lopen. “Toen ik na zo’n vijftig kilometer besloot om gewoon lekker te lopen, ging het veel vlotter. Vanaf dan was het eigenlijk genieten van de sfeer, het eiland en het contact met de medelopers.”
Lees ook: De Backyard Ultra hype
De charme van een backyard
Hoewel de backyard ultra ondertussen wereldwijd aan populariteit wint, blijft het volgens Bracke een bijzonder wedstrijdformat. “Wat me het meest verrast, is dat het zo lang duurt voor de wedstrijd echt begint. De eerste uren is het erg druk op het parcours en worden er veel stoere praatjes gemaakt, wat niet echt mijn ding is. Verder is vooral het slaapdeprivatie-aspect een flinke uitdaging.”
Net die combinatie van fysieke en mentale belasting spreekt hem echter sterk aan. “Je kunt in een relatief gecontroleerde omgeving, waarbij je elk uur je crew ziet en kunt bevoorraden, enorm ver lopen. Het mentale aspect spreekt me ook hard aan. En het feit dat je hetzelfde mooie parcours op allerlei verschillende tijdstippen van de dag beleeft, vind ik bijzonder.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Nog lang niet leeg
Wie de livestream volgde, kreeg de indruk dat Bracke steeds sterker werd naarmate de wedstrijd vorderde. Dat gevoel klopt volgens de winnaar. “Ja, ik voelde me sterk en had nog veel marge. Ik liep de rondjes consequent in veertig minuten of minder. Mentaal was ik ook klaar om, als het moest, nog veel verder te gaan.”
Zelf plaatst Bracke zijn overwinning in perspectief. Sportief gezien blijft de Belgische titel 24 uur lopen voor hem hoger aangeschreven. “Ik vond persoonlijk mijn recente titel op het BK 24 uur puur sportief een veel mooiere prestatie. Wat deze prestatie wel bijzonder maakt, is de enorme aandacht die ze gekregen heeft.”
“De livestream van Upfront werd op hoogtepunten door maar liefst 32.000 kijkers gevolgd. Mijn inbox is ontploft en ik heb er duizenden volgers op Instagram en Strava bij. Dat is iets wat ik niet gewoon ben en totaal niet had verwacht.”