Donderdag 13 augustus, 18:00
Vertrek met de nachttrein vanuit Amsterdam richting Innsbruck. Vanuit mijn comfortabele coupé met twee bedden, eigen toilet en zelfs een kleine douche zie ik de Nederlandse landschappen voorbijglijden, terwijl ik nog wat mailtjes aftik. De conducteur komt langs met een gratis flesje schuimwijn en ik mag zes dingen aanduiden op de ontbijtkaart. Morgenochtend wordt alles netjes naar mijn coupé gebracht.
In Essen stapt er nog een reisgenote in. Ze vertelt me dat ze gaat klimmen in de buurt van Innsbruck. Met z’n tweeën is de coupé wat krap, maar het blijft een prima en comfortabele manier om tot in Oostenrijk te geraken.
Vrijdag 14 augustus, 8:15
Aankomst in Innsbruck. Omdat ik pas ’s avonds in Lech word verwacht, drop ik mijn rugzak in een locker in de Hauptbahnhof, vul ik mijn soft flasks, plot ik een route van ruim 30 kilometer op de Nordkette en ga ik op pad.
Het voelt surreëel: gisterenavond vertrokken in het vlakke Amsterdam, nu midden in de bergen aan het lopen. Ik geniet met volle teugen. Na afloop volgen een frisse duik en een verkwikkende douche in het lokale openluchtzwembad. Daarna neem ik de trein naar Langen am Arlberg, ruim een uur verderop, en de bus naar het gemeentehuis in Lech, waar we om 19 uur verwacht worden.
Vrijdag 14 augustus, 19:00
Het is al gezellig druk in het gemeentehuis, dat tegelijk dienstdoet als toeristische dienst van Lech. De voertaal is Duits. Samen met Ruben Visser ’t Hooft, een Nederlandse influencer die zich steeds meer op hardloopcontent toelegt, blijk ik de enige zonder Duits als moedertaal. Dat vormt geen probleem: ik word uitstekend ontvangen en ook de rest van het gezelschap maakt graag een praatje in het Engels. Dat gezelschap bestaat uit influencers, Duitstalige (loop)pers en zelfs een paar prolopers.
Vrijdag 14 augustus, 20:00
Na een korte busrit en een receptie mét groepsfoto schuiven we in Hotel Goldener Berg aan tafel voor het diner en de presentatie van het weekend. De boodschap is duidelijk: de Arlberg wil ook in de zomer meetellen. In de winter hoeft de streek, met het grootste aaneengesloten skigebied van Oostenrijk, niemand meer te overtuigen. Maar zodra de sneeuw verdwijnt, liggen er honderden kilometers bergpaden te wachten. “De sportieve lat die we in de winter leggen, trekken we nu consequent door naar de zomer”, zegt Andrea Ruckendorfer, marketingverantwoordelijke van Lech Zürs.
De ruggengraat van de Arlberg Ultra is de Arlberg Trail, een bestaande meerdaagse wandelroute die St. Anton, St. Christoph, Stuben, Zürs en Lech met elkaar verbindt. Voor de wedstrijd komen daar hooggelegen stukken bij in het Zugertal en rond de Spullersee, Formarinsee, Butzensee en Karhorn. Asfalt is er amper. Het parcours ligt in handen van Martin Hafenmair, berggids en wedstrijddirecteur van onder meer de Zugspitz Ultratrail en de Transalpine Run. “Vooral de 100 kilometer is een serieuze alpiene uitdaging, die zich kan meten met de gevestigde ultratrails in Europa”, zegt hij.
Opvallend is dat het evenement niet alleen bedoeld is voor wie graag een nacht doorloopt. Er zijn zes afstanden: van een Rookie Trail van 10 kilometer, over de Lech Trail en een marathon, tot de Arlberg 100 als vlaggenschip. Daarnaast komen er een expo, een mountain sprint en een familieprogramma. Op zondag volgt een herstelloopje langs de Lech, afgesloten met een duik in een bergmeer.
Het komende weekend zullen we alvast het parcours verkennen.
Zaterdag 15 augustus, 6:30
Na een korte nacht ben ik extra vroeg wakker voor mijn ochtendloopje. Ik zit in een van mijn belangrijkste trainingsweken richting het BK 24 uur en wil deze week de 200 kilometer aantikken. Ik geniet van een prachtige zonsopgang en probeer het zo vlak mogelijk te houden, want later vandaag krijgen we nog genoeg hoogtemeters voorgeschoteld. Toch sprokkel ik in amper 8 kilometer alweer meer dan 200 hoogtemeters bij elkaar. Vlak is hier een relatief begrip.
Zaterdag 15 augustus, 9:00
Na een heerlijk ontbijtbuffet zijn de glycogeenvoorraden weer aangevuld. In de kabelbaan naar boven zit ik naast Dieter Reis, organisator van een aantal andere wedstrijden in de regio. “Deze regio heeft zoveel troeven voor trailrunners. Laat je vandaag verrassen en vooral: geniet.”
Een halfuurtje later splitsen we ons op in drie groepen. Ik mag mee met gids Christian Häuser voor een route van zo’n 25 kilometer over technische paden die ook deel zullen uitmaken van de Arlberg Ultra. We klimmen over een bergpas en stoppen aan de Butzensee, een werkelijk prachtig bergmeer, voor een frisse duik. Daarna gaan we over de kam verder richting de Göppinger Hütte voor een heerlijke lunch.
Na de lunch mogen we helemaal losgaan in de afdaling. De technische maar snelle paden doen ons kirren van de pret. Via het dal lopen we terug richting Lech, waarbij ik samen met Hannes Pörnbacher het tempo aardig opschroef. Hannes werd een paar maanden geleden derde in de Grossglockner Ultra en woont in Zuid-Tirol, het Duitstalige deel van Italië. “Het is niet zo ver rijden, dus ik kom hier vaak trainen. Het verbaast me telkens weer hoe mooi het hier is.”
Zaterdag 15 augustus, 19:00
We schuiven aan in een typisch lokaal restaurant, met uiteraard lokaal eten. Op het menu staan Vorarlberger Käsespätzle mit Röstzwiebeln. Vrij vertaald: kleine zelfgemaakte eiernoedeltjes, laag om laag met gesmolten bergkaas en bedolven onder krokant gebakken uitjes. Geen gerecht voor wie op dieet is, wel voor wie net 25 bergkilometers in de benen heeft. Als dessert krijgen we huisgemaakte kaiserschmarrn, een dikke, in stukken gescheurde pannenkoek met poedersuiker. Die doet me nog het meest aan poffertjes denken.
Zondag 16 augustus, 5:30
Ook vandaag gaat de wekker vroeg. Tijdens het diner werd aangekondigd dat het weer tegenvalt en dat de geplande route van om en bij de 20 kilometer stevig wordt ingekort. Daarom begint mijn zondag met ruim 20 kilometer als ‘ontbijt’.
Zondag 16 augustus, 9:30
Na het echte ontbijt reikt mijn Duits net ver genoeg om te begrijpen dat we ons aan een vertical kilometer wagen. Voor wie het niet kent: dat zijn 1000 hoogtemeters, heel steil naar boven. Steil is het zeker, maar mooi ook. Ik haak mijn wagonnetje aan bij de koplopers en kan tussen het hijgen door af en toe van het uitzicht genieten. Na iets meer dan een uur staan we boven, met zicht op zowat de hele ronde die tijdens de Arlberg Ultra wordt afgelegd.
Zondag 16 augustus, 12:00
Na nog wat droneshots en een pastalunch mét apfelstrudel als dessert word ik geïnterviewd door de lokale pers en door de organisatie. Of ik de Arlberg Ultra in drie woorden kan beschrijven? Daar hoef ik niet lang over na te denken: varied, technical, breathtaking.
Zondag 16 augustus, 20:10
Na een douche in het toerismebureau, de bus naar Langen en de trein naar Innsbruck stap ik op de nachttrein terug naar Amsterdam. Dit keer krijg ik nóg meer comfort: een coupé voor mij alleen, met aparte douche en toilet. In mijn hotelkamer op rails slaap ik opvallend goed, al zullen de vele indrukken van een druk maar mooi weekend daar ook wel iets mee te maken hebben.
Als ik maandagochtend de gordijnen opentrek, glijdt het Nederlandse landschap weer voorbij, even vlak als vier dagen eerder. Mijn kuiten weten wel beter. Op 5 oktober gaat de inschrijving open. Wie twijfelt tussen 10 en 100 kilometer: er zitten nog vier afstanden tussen. En neem vooral de nachttrein. Dan krijg je er in Innsbruck nog een gratis bergloopje bij.
Arlberg Ultra 2027: praktische info en inschrijven
Wanneer: 20 tot 22 augustus 2027
Waar: Lech Zürs (Vorarlberg) en St. Anton am Arlberg (Tirol), finish in Lech
Afstanden:
- Arlberg 100: 100 km, ca. 6.100 hm (start op vrijdag)
- Arlberg Extreme: 80 km, ca. 4.600 hm
- Arlberg Ultra: 60 km, ca. 3.100 hm
- Arlberg Marathon: 40 km, ca. 1.900 hm
- Lech Trail: 25 km, ca. 1.400 hm
- Rookie Trail: 10 km, ca. 600 hm
Programma: Op vrijdag zijn er de nummerafhaling, de expo, een mountain sprint, een pastaparty en de start van de 100 km. Op zaterdag starten de overige afstanden gespreid, met shuttles naar de startplaatsen in Lech en St. Anton, familieactiviteiten en een finishfeest in Lech. Op zondag volgen een shake-out-run langs de Lech en zwemmen in het bosbad of een bergmeer.
Inschrijven: vanaf 5 oktober 2026 via arlbergultra.com
Erheen: Neem de nachttrein Amsterdam-Innsbruck, daarna de trein naar Langen am Arlberg (ruim een uur) en vandaar de bus naar Lech. St. Anton heeft een eigen treinstation.
Niet wachten? De nieuwe trailroutes zijn nu al vrij te lopen. Meer info op lechzuers.com.