Greg Broekmans kwam via de atletiekpiste – 800 tot 5000 meter – bij Golazo terecht, waar hij na 22 jaar als Head of Running alle loopevents in België coördineert en er zelf twintig marathons en een handvol ultratrails op nahoudt. Alexander Vandevelde leidt sinds 2018 de Stichting Zevenheuvelenloop, maar is zelf triatleet.
En Yoshi Groen richtte vijf jaar geleden Indie Runner op, sinds negen maanden zijn enige baan, met één beroepsrisico: “Hoe meer ik organiseer, hoe minder ik ren. Ik begin langzaamaan zo’n persoon te worden die praat over hardlopen, maar het zelf niet meer zo vaak kan doen.” Aan alle drie legden we dezelfde vragen voor over de toekomst van hardloopevents. De antwoorden: verrassend gelijkaardig, met toch ook enkele duidelijke verschillen in visie.
Jonger, vrouwelijker en serieuzer dan je denkt
Over één ding zijn de drie het roerend eens: er staat een nieuwe generatie aan de start. “De grootste groei zit in de groep twintig- tot dertigjarigen en dat zien we in heel West-Europa”, zegt Broekmans. “Het deelnemersveld wordt bovendien vrouwelijker: op de 5 en 10 kilometer en de urban trails is de verhouding inmiddels zo goed als fiftyfifty.”
Opvallender nog is wat die twintigers komen doen. “In de vorige running hype keken we naar evenementen als de Color Run en de Electric Run”, zegt Broekmans. “Nu zien we dat jongeren meteen voor de serieuze afstanden gaan.” De generatie van de runfluencer wil dus geen verfpoeder, maar een startnummer op een halve marathon.
Deelnemersonderzoek
Vandevelde herkent het beeld en weet dankzij de samenwerking met de Radboud Universiteit ook waarom ze komen. Socioloog Hidde Bekhuis ziet in het Nijmeegse deelnemersonderzoek al jaren dezelfde twee drijfveren terugkeren.
“Mensen hebben een doel nodig om uit de zetel te komen. De moeilijkste meters bij het hardlopen zijn die van de living naar de voordeur waar je hardloopschoenen staan”, zegt Vandevelde. “En twee: mensen willen vooral met elkaar iets doen. Of dat nu een race is, een funrun of een mudrun, dat maakt eigenlijk niet zoveel uit.”
Die sociale route loopt steeds vaker buiten de atletiekvereniging om. Alle drie zien ze de runclubs en runcrews als de nieuwe toegangspoort tot de sport. “De runclubloper gaat veel meer voor een ervaring, een sfeer of een vibe dan voor een PR”, zegt Groen, die de crews als vanzelf op zijn events ziet afkomen. Golazo omarmt ze inmiddels actief, met sociale randprogramma’s in de aanloop naar grote stadsmarathons. Zelfs Vandevelde, naar eigen zeggen ‘niet zo van de social media’, telt de runclubshirtjes in zijn startvakken.
Halve marathon als eindstation
Verandert er dan ook iets aan de afstanden zelf? Minder dan je zou denken. “Veruit de populairste afstand is nu de halve marathon. En ik zie niet in waarom dat snel zou verschuiven”, zegt Broekmans. “Voor een aantal mensen is die halve een zeer mooi eindstation. Het is een afstand die haalbaar is naast je werk, je gezin en andere sociale activiteiten.” Een deel schuift door naar de marathon. De vraag daarnaar groeit zo hard dat Golazo er dit jaar in Den Haag nog een gloednieuwe bij lanceerde.
Lees ook: Alles wat je moet weten over de Athora Bruges Marathon – RunningBE
Groen ziet vanuit zijn niche hetzelfde fundament: “De grootste events blijven gewoon de 5, de 10, de halve en de marathon. Iedere loper kent dat, iedere loper wil dat. Maar er zijn ook genoeg lopers die denken: die 5 kilometer heb ik intussen wel gezien. Die komen bij mij terecht.” Estafettes, tijdsformats, een loop van zonsopkomst tot zonsondergang: Indie Runner serveert lopers een gevarieerd aanbod aan alternatieven.
En de Zevenheuvelenloop? Die surft volgens Vandevelde op wat zijn bestuur, tevens de oprichters, de vierde loopgolf noemt. “Als zij veertig jaar terugkijken, zien ze golfbewegingen waarbij de piek steeds wat hoger wordt. In mindere tijden hadden wij nog steeds 25.000 deelnemers.” Inmiddels gaat het novemberweekend met loop, nacht en kidsrun richting de 50.000 startnummers.
Race of kermis?
Is zo’n weekend dan nog een wedstrijd of vooral een belevenis? Vandevelde ziet drie groepen door elkaar lopen: “Echte racers, deelnemers die tegen zichzelf lopen en mensen die puur voor de fun en de beleving komen. Als je daar als organisatie een goede mix in hebt, ben je klaar voor de toekomst.” De Zevenheuvelennacht, ooit gestart als belevingsloop met 16.000 deelnemers, trekt inmiddels ongevraagd en onbetaald olympische atleten aan.
Bij Golazo is het entertainment een volwaardig productonderdeel geworden: de afterparty van de Antwerp Ten Miles groeit elk jaar en per evenement wordt een eigen karakter gekozen: Rotterdam als een van de snelste marathons ter wereld, Antwerpen juist als beleving door het historische centrum. Maar ook de grootste commerciële speler trekt ergens een grens. “Een hardloopevenement blijft een ultieme offline ervaring”, vindt Broekmans. “Een digitale medaille kan nooit op tegen met z’n allen door die Kennedytunnel lopen.”
Borrelen
Ook de man van de experience-events bewaakt die balans nauwgezet. “Ik vind dat het altijd om hardlopen moet gaan. Er moet daadwerkelijk gesport worden”, stelt Groen, die aanvragen voor rondjes-om-het-park-met-koffie-en-cake consequent afwijst. “Er zijn events waar je 3 kilometer gaat hardlopen en daarna drie uur gaat borrelen. Daar slaat de balans de andere kant op.”
Zijn recept voor sfeer is niet méér randanimatie, maar méér buurt: geen extra toeters en bellen, wel de omgeving zelf een rol geven in het event. “Ik ben een geboren en getogen Amsterdammer en ik mis toch het echte Amsterdam in de Amsterdam Marathon. Het enige Amsterdamse aan de Amsterdam Marathon is de route.” Bij zijn eigen Noord Gestoord komen DJ, MC en aandenken uit Noord: “Het is op die manier niet alleen een wedstrijd die in Noord plaatsvindt, het is een wedstrijd ván Noord.”
(…)
Lees de volledige lijst met tips in het septembernummer van RunningBE of lees het magazine online via Blendle
