Wat was het moment waarop jullie wisten: ‘sport fotograferen is wat ik wil doen’?
LUKA DE KRUIJF: ‘’Ik moest stoppen met basketbal door blessures. Omdat ik toch betrokken wilde blijven, ben ik het eerste team in de eredivisie gaan fotograferen. Dat deed ik een tijdje als hobby, totdat de vereniging mij vroeg of ik hun nieuwe huisfotograaf wilde worden. Dat was eigenlijk het moment waarop fotografie in mijn beroep veranderde. Vrij snel daarna kreeg ik de kans om de ¼ NN Marathon Rotterdam te fotograferen. Ik kreeg toen zo’n pas waarmee ik overal mocht komen, dus heb ik de hele dag alles gefotografeerd en aangeleverd aan de organisatie. Blijkbaar beviel dat, want het jaar daarop werd ik naast de NN Marathon Rotterdam voor veel meer hardloopevenementen gevraagd.”
TOMAS SISK: “Onze hele familie deed aan atletiek. Helaas raakte ik op een bepaald moment geblesseerd. Ik ging toch steeds mee naar een lange dag atletiek en heb toen op een gegeven moment mijn camera meegenomen. Zo is het dertien jaar geleden begonnen en uit de hand gelopen. Professioneel fotografeer ik inmiddels de grote Belgische marathons van Gent, Brussel, Antwerpen en Leuven.”
Hoe bereiden jullie je voor op een event?
LUKA: “Meestal begint dat met een briefing van de organisatie. Daarin geven ze aan wat ze op de foto’s willen hebben. Ik zit zelf vaak achter op de motor tijdens het event. Bijna altijd met Ron, mijn vaste motard. We zijn een goed op elkaar ingespeeld team. Bij een nieuw event zoek ik vooraf zelf mijn fotolocaties op. Bij wijzigingen in het parcours bekijken we de situatie vooraf samen nog even. Soms bellen we ook gewoon aan bij een huis om een mooi plaatje te schieten, want naast het vastleggen van het verhaal van de dag zijn foto’s van bovenaf een specialiteit van me.”
TOMAS: “Dat hangt van de opdrachtgever af. Als ik een nieuwsfoto moet maken, wil ik bijvoorbeeld weten welke topatleten er zijn en hoe start en finish eruitzien. Als er gevraagd wordt om sfeerfoto’s, dan bekijk ik vooraf het parcours via een GPX-file. Ik check dan de belangrijke punten, historische gebouwen, het centrum en de finish. Ik geef belangrijke plaatsen vooraf tot wel vijf sterren op prioriteit, zodat ik goed weet waar ik mooie beelden kan of moet maken.”
Werken jullie met vast materiaal?
LUKA: “Normaal heb ik twee camera’s mee: één met een groothoeklens en één met een langere lens. Als ik bijvoorbeeld de finishfoto van veraf moet nemen, gebruik ik een 400 millimeterlens.”
TOMAS: “Ik heb ook twee camera’s mee en daarnaast een heleboel verschillende lezen: van supergroothoek voor een foto van veel deelnemers met een belangrijk gebouw op de achtergrond tot een supertelelens voor een pakkende foto met detail.”
Hoe verplaatsen jullie je tijdens een event?
LUKA: “Ik probeer alles zo onopvallend mogelijk vast te leggen vanuit een zo origineel mogelijk perspectief.”
TOMAS: “Ik verplaats mij tijdens het event met een motor en deins er niet voor terug om met de camera’s een stukje mee te lopen met de deelnemers en de motard alvast vooruit te sturen. Onderweg een shortcut nemen kan mij helpen om meer tijd te hebben voor belangrijke sfeerfoto’s van bijvoorbeeld een enthousiaste cheering zone.”
Wat is het moeilijkste in hardloopfotografie en wat wordt vaak onderschat?
LUKA: “Timing en scherpte zijn de toverwoorden. Ik zit vaak in de massa en moet dan keuzes maken: hoeveel tijd heb ik voordat ik na de foto weer door moet als ik hier afstap? Lukt dat niet, dan zit je achterin. Het hele event moet je alert zijn voor mooie fotomomenten, want die kunnen zo weer weg zijn. Denk aan het vastleggen van emotie. Dat is vaak secondewerk. Denk aan een loper die zijn fans ontmoet en op dat moment hartstochtelijk wordt aangemoedigd.”
TOMAS: “Goed plannen en volle focus houden is cruciaal, want er gebeurt veel op korte tijd. Ik hou altijd de klok in het oog en maak veel beelden van een heleboel onderwerpen, met in mijn achterhoofd steeds de wens van de klant.”
(…)
Lees de volledige lijst met tips in het septembernummer van RunningBE of lees het magazine online via Blendle
