Zonder Nafi Thiam (zevenkamp), Bashir Abdi en Koen Naert (marathon), Alexander Doom (400 m), Michael Obasuyi (110 m horden),Eliott Crestan (800 m) en Naomi Van den Broeck (400 m horden) mistte Team Belgium een reeks kanshebbers op een medaille.
De zilveren plak van de 30-jarige EK-debutante in het hink-stap-springen Saliyya Guisse – opgevist na de soap rond de Belgische selectiepolitiek – kwam als een verrassing en eerder sprintte ook Delphine Nkansa onverwacht naar een bronzen medaille op de 100 m sprint. Het was pas de tweede keer in de geschiedenis dat België eremetaal scoorde op het koninginnennummer tijdens het EK. Kim Gevaert deed het Nkansa voor in 2006.
Dappere Van Lent
Jan Van Lent stond in de 10.000 m aan de start met het etiket van outsider voor een medaille. De 25-jarige Belgische, die het laatste jaar een steile opmars kende, toonde lef, nam initiatief en streed uiteindelijk met de Nederlandse Koster en de Italiaanse topfavoriete Battocletti voor het goud. In een razendsnelle slotronde moest Van Lent vrede nemen met de bronzen medaille.
Belgian Falcons oogsten na jaren werk
Ook de Belgian Falcons, de Belgische mannenploeg op de 4×100 meter, zorgden voor een hoogtepunt. Het viertal snelde in de finale naar een bronzen medaille in 38″70, een eerste internationale kampioenschapsmedaille voor de Falcons. België moest enkel gastland Groot-Brittannië en Duitsland laten voorgaan.
Ook de andere Belgische estafetteploegen bereikten de finale, maar grepen naast de medailles. Zo werden de Cheetahs en de Tornado’s (beiden 4 x 400m) respectievelijke zesde en vierde, terwijl de Belgian Rockets (4 x 100m vrouwen) op plek vijf strandden.