Bavo Mortier: “Soms denk ik tijdens het lopen: ik had beter pen en papier meegenomen”

Als digital creative bij Sporza en mede-bezieler van het outdoor sportplatform Onverhard wordt Bavo Mortier dagelijks geconfronteerd met sport, in al zijn facetten. En binnen dat verhaal speelt lopen een cruciale rol, vooral om los te koppelen van de gejaagde digitale wereld waarin hij zich dagelijks bevindt. “Van alle sporten die ik beoefen, brengt lopen mij het meest tot rust.”

Geen betere plek om af te spreken met een jonge, digitale contentmaker dan een hippe koffiebar in een grote stad. Locatie: Take Five in hartje Gent, thuisstad van Bavo Mortier. De 30-jarige Gentenaar ademt sport. Van voetbal via turnen en tennis tot zijn grote liefde judo. De sportieve jeugdjaren van Bavo Mortier waren een ontdekkingstocht. En die tocht werd de laatste jaren nieuw  leven ingeblazen. Met zijn maatje en ex-wielerprof Bert De Backer dompelde Bavo zich richting Parijs 2024 onder in een reeks Olympische disciplines. En het voorbije jaar probeerde hij zich – opnieuw met kompaan Bert – zich te plaatsen voor het WK gravel. Helaas zonder succes en met een unfinished business-gevoel, zoals je verder in dit interview kan lezen.

Tussen al die avonturen zien we de laatste – pakweg twaalf – jaren ook een rode draad doorheen het leven van Bavo: lopen. “Aan het eind van mijn middelbare schooltijd trok ik de loopschoenen voor een eerste keer bewust aan”, vertelt hij. “Een paar Asics, die ongeveer tien jaar dienst hebben gedaan. Vandaag is lopen voor mij nog steeds iets vrijblijvend, maar ik heb het wel echt nodig. Om te onthaasten, om na te denken, om gewoon even te deconnecteren.”

Wat weet je nog van die eerste loopjes?
“Dat moet in het vijfde of zesde middelbaar geweest zijn. Ik woonde toen nog in Aalter, in het ouderlijk huis, en had een vast rondje van ongeveer 7 km. Voorheen was lopen vooral een onderdeel van andere sporten die ik deed. Mijn eerste sport was voetbal, bij SK Bellem, een deelgemeente van Aalter. Al op jonge leeftijd hield ik van afwisseling. Ik combineerde voetbal met tennis en turnen. Op mijn 13e hadden we niet genoeg spelers om nog een voetbalploeg te vormen. Ik kon toen kiezen: of een jaar enkel trainen, zonder matchen, of naar een andere ploeg gaan. Maar ik wilde geen van beiden en besloot te stoppen met voetballen.”

(…)

Studeren, stage en een eerste echte job. Plots was daar het ‘echte’ leven. Hoe paste lopen in dat verhaal?
“Dat paste als gegoten, eigenlijk. Ik ben intenser beginnen lopen toen ik alleen ging wonen in Gent. Dat was ongeveer zes jaar geleden en min of meer de periode dat ik bij Sporza begon. Hoewel het me professioneel voor de wind ging, was dat ook een periode waarin ik mentaal niet altijd op de juiste plaats was. Lopen was op dat moment een vorm van therapie. Iets wat ik nodig had om te onthaasten, vooral van de digitale wereld waardoor ik op dat moment werd opgeslorpt. Ik ben dan ongeveer een half jaar lang elke ochtend gaan lopen. Om niet meteen na het wakker worden bezig te zijn met social media, maar in plaats daarvan even een klein uurtje genieten van de zonsopgang ende mist langs de Schelde. Daar werd, en word ik nog altijd, gelukkig van.”

Maar die dagelijkse frequentie is na een tijd wel verminderd?
“De laatste jaren kent mijn relatie met lopen nogal veel ups en downs. Niet omdat ik een haat-liefdeverhouding heb met lopen. Integendeel, ik doe het super graag. Vooral omdat ik de laatste jaren veel tijd steek in het fietsen.”

(…)

Waar tegenwoordig niemand aan ontsnapt: de honger naar data. Hoe groot is die honger bij jou?
“Ik was lang veel met data bezig, tot ik besefte dat ik de data enkel bekeek en er niets mee deed. Tijdens het lopen let ik vooral op mijn hartslag, zodat ik niet over mijn toeren ga. Lopen kan heel laagdrempelig zijn, zonder snufjes. Dat je die keuze hebt, maakt lopen heel interessant. Zelf draag ik een Garmin- en Whoop-horloge. Ik ben gewoon vatbaar voor technologische snufjes (lacht).”

Heb je ook sportieve ambities of blijft lopen vooral iets vrijblijvend en mediterend?
“Dat zit er niet meteen aan te komen, maar ik sluit het zeker niet uit. Ik ben iemand die wel graag een doel voor ogen heeft en daar naartoe werkt. En dan kan ik daar ook heel maniakaal in zijn, zoals bij Graaf. Ik vind het fijn om een schema te volgen en de trainingen minutieus volgens de opgegeven parameters af te werken. Dat zou bij een loopdoel niet anders zijn. Voorlopig focus ik nog iets meer op het fietsen, maar ik kijk er zeker naar uit om na een tijd meer en intensiever te lopen. En dan zal een doel niet veraf zijn.”

(…)

Lees het volledige interview in de laatste editie van RunningBE-magazine Liever online lezen? Lees dan verder via Blendle.

RunningBE is verkrijgbaar in de winkel of online te bestellen via onze webshop. Je kunt RunningBE-magazine ook digitaal lezen via Blendle

Like this article? Share it!

Misschien vind je deze ook interessant?